Zapraszamy na 

Bigos Nowogródzko-Wileński po Wielkopolsku

27-28 listopada 2016

Program:

27 listopada (niedziela):

godz. 18.00 Msza św. (Kościół Bożego Ciała w Poznaniu)

godz. 19.00 ognisko i spotkanie z aktorami Teatru Polskiego z Wilna w salce przy Kościele Bożego Ciała w Poznaniu.

28 listopada (poniedziałek):

godz. 15.30 i 18.30 Teatr Polski w Poznaniu - "Lubonie" wg J.I. Kraszewskiego w inscenizacji Teatru Polskiego z Wilna.

***

Bigos Nowogródzko-Wileński po Wielkopolsku

21 listopada 2015

Garść zdjęć z "Bigosu Nowogródzko-Wileńskiego" w 605 rocznicę pielgrzymki króla Władysława Jagiełły do Poznania po Zwycięstwie Grunwaldzkim. Fot. Andrzej Karczmarczyk.

Autor zdjęć uroczystość opisuje tak:

W 605 rocznice pielgrzymki dziękczynnej Władysława Jagiełły do poznańskiego kościoła Bożego Ciała, sanktuarium Cudu Eucharystycznego, którą odbył król w dowód wdzięczności za wygraną bitwę pod Grunwaldem, Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej zorganizowało uroczystą Mszę Św. w tym kościele.
Mszę Świętą poprzedził pokaz multimedialny Krzysztofa Styszyńskiego pt. "Posnaniana w kronikach Jana Długosza" wraz z wystawą poświęconą temu średniowiecznemu polskiemu kronikarzowi.
Podczas mszy chór parafialny oraz Swarzędzka Orkiestra Flażoletowa zapewniła oprawę muzyczną.
Po Mszy św. uczestnicy przenieśli się na salę parafialną by posłuchać więcej utworów w wykonaniu Swarzędzkiej Orkiestry i zobaczyć przygotowany przez organizatorów film poświęcony ks. prałatowi Józefowi Obrembskiemu zatytułowany Patriarcha Wileńszczyzny, z komentarzem kustosza muzeum w Mejszagole panią Józefą Markiewicz, która przyjechała do Poznania z Litwy.
Na zakończenie uroczystości zgromadzeni z dużym apetytem zjedli Bigos Nowogródzko - Wileński po Wielkopolsku, a musiał być smaczny, gdyż została zjedzona cała pokaźna ilość, która została przygotowana na ten wieczór.


bigos

bigos1 bigos3
bigos4 bigos5
 

bigos6 bigos7
bigos8 bigos11

bigos13

Pomagająca w organizacji uroczystości Młodzież Wszechpolska tak opisała wydarzenie na swojej stronie:

W sobotę po raz kolejny uczestniczyliśmy jako wolontariusze w przewspaniałej imprezie jaką jest Bigos Nowogródzko-Wileński po Wielkopolsku organizowany przez zaprzyjaźnione nam Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej Oddział w Poznaniu.

Świętowanie rozpoczęło się w kościele Bożego Ciała, gdzie przed uroczystą Mszą Świętą w intencji Jana Długosza, została pokazana prezentacja multimedialna poświęcona własnie temu polskiemu kronikarzowi.
Po części sakralnej, w asyście Swarzędzkiej Orkiestry Flażoletowej oraz blasku pochodni przeszliśmy do salki, gdzie po projekcji filmu, przy pachnącym bigosie i ciepłej herbacie rozmawialiśmy ze starszyzną na przeróżne tematy.
Na koniec pan Ryszard zaintonował pierwsze takty "O mój rozmarynie", no i poszło... Po wyśpiewaniu prawie całego śpiewnika podziękowaniom nie było końca.
No to my jeszcze raz podziękujemy organizatorom za zaproszenie i już nie możemy doczekać się kolejnego Bigosu.

 

***

 

Bigos Nowogródzko-Wileński po Wielkopolsku to impreza organizowana przez Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej O/Poznań w CK Zamek od roku 1998, zwykle w ostatnich dniach listopada.  Pierwszy "Bigos" odbył się 26 listopada 1998 roku z okazji 200-rocznicy urodzin Adama Mickiewicza. Powstał wtedy nawet wiersz, który publikujemy poniżej:

 

Nocny monolog z A.M.

 

Fragmenty wiersza napisanego po pierwszym „Bigosie nowogródzko-wileńskim”, który odbył się w poznańskim Zamku 26 listopada 1998 roku z okazji 200-rocznicy urodzin Adama Mickiewicza.

 

Nie będę w kolejności… Obiecałem „Zosi”,

że chcę tę rzecz uprościć. Opiszę bigosik

nowogródzko-wileński, nieco przemieszany,

jak w sznycelku wiedeńskim, z jajeczkiem dodanym.

 

Czy kiedykolwiek będę w nowogródzkiej stronie?

Czy jeszcze się zdobędę pielgrzymować do niej,

choć ciągle o tym marzę i widzę ję we śnie,

na miarę wyobrażeń? Za późno? Za wcześnie

wyrokować i sądzić, a nie spełnić tego

i w słowie nie pobłądzić, nie ziścić wszystkiego? /.../

 

Tęsknię, tak samo mocno, jak i Ty Adamie,

Wsłuchany w ciszę nocną, czekam na wezwanie,

lecz oprócz serca bicia, niczego nie słyszę,

To tkwi w duszy odbiciach, obleczonych w ciszę:

Stołp-ce,…Ba-ra-no-wi-cze,…Grod-no,…Li-da…Wil-no,…

jak zapis w Książce Życzeń… Chcę natychmiast, pilno,

by mi przygotowano i podano pięknie,

bo bez tych dań, rano, serce z bólu pęknie!

No-wo-gró-dek…O-gró-dek…Gró-dek…No-wo-gródek…

zbliża się z takim trudem dom, sad i ogródek. /.../

 

Spotykałeś tam, głównie „na paryskim bruku”,

jak ja spotykam również w Poznaniu - Wilniuków!

stąd jeśli Ci oznajmię, żem jadł ich bigosik,

to w to uwierz przynajmniej, a że skradłem „Zosi”

całusa, aż spłonęła, możesz mi nie wierzyć,…

choć to fakt! Twoje Dzieło grano, jak należy

w Zamku wilhelmowskim, w pobliżu Pomnika

i Krzyży… Gwar beztroski powoli zanikał,

gdy „Pana Tadeusza” ujrzano na scenie,

a tłumek się rozruszał dzięki „Telimenie”,

którą oblazł owadzik, a „Tadeusz” dzielnie

spełnił wolę i radził z nim dosyć bezczelnie -

Głównym punktem programu podczas BIGOSU był występ Teatru Polskiego z Wilna

Wszystkie sceny, - na cacy! Aktorom, - bis, brawa!

Nie próżnują rodacy! Otuchą napawa,

że Teatru Polskiego byli to Aktorzy

i to Wileńskiego! Gdybyś dłużej pożył

o te latek 200, byś Dyrektorowi,

wspaniałej niewieście, Irze Litwinowicz

brawa też bił siarczyste i obdarzył różą,

których to, oczywiście, otrzymała dużo!

 

Antoni Baniukiewicz i Janusz Tartyłło

reżyserzy. Garniewicz dowcipnie i miło

obu rozreklamował, zachęcał do datków,

bo to myśląca głowa, tak że na ostatku

skarbonki pełne były, a publice brawo!

Nastrój był wprost przemiły, godny i ze sławą.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dziewczęta z zespołu teatralnego "Próby" z CK Zamek, które występowały na Bigosie 1998 z inscenizacją Świtezianki. Na zdjęciu podczas Nocy Świętojańskiej zorganizowanej przez Towarzystwo Miłośników Wilna nad jez. Rusałka w roku 2000.

Dziewczęta swą urodą wszystkich czarowały!

Będąc Świtezi wodą, przejrzystą szalały!

„Świtezianki” z jeziora, ubrane na biało.

Cudne! Jak mógł nieborak poradzić z nawałą

tego wdzięku? Niestety - przysięgę naruszył

i z wyroku Poety: „Biada jego …duszy!”

 

Oj Adamie, Adamie… Wiem, że tak należy,

gdy się przysięgę złamie - ale bądźy szczerzy.

Nie jesteśmy ślepawi, ani nazbyt głusi…

Może Bóg ułaskawi, do pokuty zmusi?...

   Ryszard Liminowicz

 

Zaś współrealizacją, koncepcją programu,

przyjęty też owacją był „Kresowy Mamut”

Ryszard Liminowicz. Wszyscy go kochają,

bo na wycieczki łowi, więc sprzyjają zgrają.

 

 

 

 

 

 

                                                                     Jurek Garniewicz

 

 

Prowadzenie całości? Wiadomo - Jureczek

Garniewicz, a od gości, nie bez zwad i sprzeczek

Kuziniewicz Dominik - Wincuk złotousty

Gadał, aż się zaślinił… Humor jak w Zapusty!

„Kochanieńkie wy moje!” Od tych słów zaczynał

Potem potokiem, zdrojem, co przyniosła ślina!

 

Dominik Kuziniewicz - Wincuk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Kapela Wileńska na Bigosie bywała wielokrotnie - zdjęcie z roku 2008.

I Kapela Wileńska też nie próżnowała!

I grupa żeńsko-męska, poznańska zebrała

wiele bisów, oklasków, gdyż „Chór Profesorów”

wystąpił w pełni blasku! To godne honorów

gdyż dyrygował chórem Stuligrosz Profesor!

Znikł cień, miny ponure, bo Szef zna swój resort!

Chór Profesorów Poznańskich Uczelni powstał dzięki pomysłowi Ryszarda Liminowicza, dla uczczenia 200 rocznicy urodzin Adama Mickiewicza.
Zdjęcie powyżej - występ chóru na Opłatku Wileńskim w roku 2009.

 

„Słowiki” „Słowikami”. Tu Profesorowie!

Są pomysły czasami, gdy jest olej w głowie!

„Wilija naszych strumieni rodzica”…

Nie szczęk pałaszy, lecz jej plusk zachwycał

i tu na Sali po brzeg wypełnionej

czuło się fali wody rozjaśnione.

 

Ożyłeś - w sztuce, w balladzie i w pieśni!

Żyjesz - w nauce i w nas się cieleśnisz!

Sławi Cię Litwa, świat i Polska cała!

Z Tobą Modlitwa i dla Ciebie Chwała!

 

A.   Mickiewiczowi „Słowacki” … Twój rywal

Gdy coś źle, to przywal!

                                                            „Zosi” Awramienko  Poznań, dn. 27.11.1998 r.

 

Tak opisał pierwszy Bigos Nowogródzko-Wileński  - uczestnik imprezy - nieżyjący już poeta Awramienko.

    >> Fotograficzne impresje z Bigosu Nowogródzko-Wileńskiego 2012 <<

    >> Fotograficzne impresje z Bigosu Nowogródzko-Wileńskiego 2009  <<

   >> Fotograficzne impresje z Bigosu Nowogródzko-Wileńskiego 2008  <<

   >> Fotograficzne impresje z Bigosu Nowogródzko-Wileńskiego 2007  <<


Przejdź do >> Strony Głównej << Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej Oddział w Poznaniu